Mossy - kotek, który stracił oczko, ale ocalił skórę
Jesteś w odwiedzinach u przyjaciół, idziesz sobie zrelaksowana sielską wiejską alejką, patrzysz, a zza krzaka wygląda djobeł. Patrzysz raz jeszcze, bo studiowałaś nauki przyrodnicze, w regionalne diabły nie wierzysz i rzeczywiście, futrzaste licho z grubsza przypomina kotka. Już wiesz skąd pomyłka więc wzdychasz głęboko. Wzdychasz, bo zwierzaczek niemożebnie cierpi, jego oczko jest tak chore, że pół mordki należy do kota, a pół do wyraka upiornego. I zaiste wygląda upiornie. Wzdychasz, bo jesteś lekarką i czujesz się odpowiedzialna za to małe bezradne diablątko.
Oto jak trafił do nas Mossy. Oczko tak było spuchnięte, że musieliśmy dokonać enukleacji. Za to reszta kotka w normie, a jeśli wziąć pod uwagę urodę, stanowczo ponad normę.
Umęczony bólem maluch, na widok pełnej miseczki oraz fajnej kociej ekipy, zregenerował się jak wampir pod wpływem kropli krwi. Błyskawicznie nabrał rezonu, dobrego humoru, a kiedy błysnął futrem, olśnił nas do imentu!
Wygląda jak kot z etykiety Whiskasa i rzeczywiście mógłby reklamować dowolną karmę, bo z jedzeniem potrafi się obejść fachowo i sprawnie. Gdyby góry były z mięska, wynajmowalibyśmy Mossiego do drążenia tuneli.
Jest milutki, łagodny i wesoły jak każdy dzieciak. Czasem się przytuli, czasem śpi z nami w łóżeczku, ale póki co najbardziej interesują go inne koty. Zdecydowanie powinien mieć rodzeństwo. Umie się sam bawić, czasem nosi w pyszczku upolowane pluszaki, ale najchętniej spędza czas na gonitwach i przytulankach z innymi futrzakami.
Prawdopodobnie urodził się w lipcu, ma około pięciu miesięcy. Ocalałym oczkiem doskonale widzi, zdrowie, energia i apetyt mu dopisują. Testy fiv/felv wyszły ujemne, jest już wykastrowany, zaszczepiony, odrobaczony, zachipowany i w pełni gotowy by olśniewać srebrnym futrem swoją nową rodzinę, taką kochającą i na zawsze.
*Nasza miłość do ślepaczków nie zna granic, dlatego prowadzimy adopcje w Polsce i za granicą.
