Skarlett

Pół roku po adopcji Skarlett znów jest z nami. Nie poradziła sobie w domu pełnym ludzi, gwaru, normalnego życia. Wszyscy chcieliśmy dobrze, i my i nowa rodzina byliśmy pełni nadziei, ba! byliśmy niemal pewni, że dając Skarlet dom, w którym są inne przyjazne psy i ludzie, którzy wiedzą jak postępować z lękliwym psem to wystarczy by Skari z czasem odzyskała równowagę psychiczną i nauczyła się życia wśród ludzi. Niestety Skarlet wymaga znacznie, znacznie więcej pracy, mniej ludzi wokół siebie, mnie gwaru, mniej wszystkiego co ludzkie...Dla Skarlet ważne są przede wszystkim zwierzęta, ludzi bardzo się boi. W nowym otoczeniu, wśród ludzi których nie zna, boi się nawet kontaktu wzrokowego. Chciałaby wtedy zapaść się pod ziemię, stać się niewidzialną. Gdy w otoczeniu Skarlet nagle pojawi się zbyt dużo ludzi, bawiących się dzieci, czy po prostu zbyt dużo zacznie się dziać, może wpaść w panikę. W schronisku jednego z pewnością nigdy jej nie zabraknie...psów. W tygodniu, gdy w schronisku są tylko pracownicy Skarlet może tez liczyć na ograniczony kontakt z człowiekiem. Niby wszystko tak jak by chciała ale nic bardziej mylnego, nie tędy droga do szczęścia. W schronisku nie ma miejsca na indywidualne podejście, na pracę nad lękiem, na stabilizację, na ciszę i spokój, których Skarlet tak bardzo potrzebuje by znów prawdziwie komuś zaufać. Dlatego pilnie szukamy dla Skarlet domu, który da jej to wszystko oraz o wiele więcej. Domu, który da to, co najważniejsze - pełnej akceptacji, mnóstwa cierpliwości i ciepła. Szukamy doświadczonego domu, w którym jest przyjazny pies i w którym nie mieszkają małe dzieci. Szukamy domu, w którym Skarlet dostanie tyle czasu ile potrzebuje. Domu, który zaakceptuje to, że być może Skarlet nigdy już nie będzie w pełni otwartym i ufnym psem.