Ina

Powiedzieć o Inie, że jest urocza, to jakby nic nie powiedzieć. Nie da się przejść obojętnie obok tej panny, wszelkie próby zostaną natychmiast udaremnione przez główną zainteresowaną, która nie zawaha się zrobić użytku ze swoich błyszczących, brązowych oczu, a gdy uzna za stosowne, to bezceremonialnie usiądzie człowiekowi na nodze i już. W czym naprawdę objawia się urok Iny? Może właśnie w oczach, może w jej wielgachnym języku, może w pozornej nieporadności, a może w drzemiącej w niej radości, która nie potrafi jak na razie znaleźć ujścia na zewnątrz i tłumiona jest przez brak pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa. Faktem jest jednak, że Ina jest dobrym psem i pokazuje to, gdy tylko ma ku temu sposobność. Choć w jej żyłach płynie gorąca krew, dziewczyna potrafi wykazywać się godną podziwu cierpliwością i kulturą osobistą, zarówno w stosunku do ludzi, jak i innych psów. Ina uwielbia ruch i z wielką radością wychodzi na spacery, podczas których oddaje się prostym przyjemnościom, takim jak węszenie i sprawdzanie wszelkich dostępnych zarośli. Gdy dostanie taką możliwość, to spokojnie zwalnia tempo, wycisza się i przysiada obok swojego opiekuna z zainteresowaniem obserwując okolicę. W spacerach często towarzyszy jej inny pies, malutki Billy, który – choć mógłby zmieścić się Inie za uchem – bez żadnych kompleksów zawarł z nią znajomość, okazując jej przy okazji sporą sympatię. Ina ma około 7 lat, a przed sobą całe życie, które chętnie spędziłaby nie w schronisku, a w domu, u boku troskliwych opiekunów. W związku ze swoim temperamentem nie nadaje się do domu z małymi dziećmi ani do miasta. Powinna zamieszkać w okolicy podmiejskiej lub wiejskiej, cichej i spokojnej, przyjaznej psom i umożliwiającej realizację ich naturalnych potrzeb.