KARMEL

Karmel, 
Cześć… mam na imię Karmel 💔🐶
Piszę do Ciebie z mojego boksu w schronisku. Jestem młodym psiakiem, mam jeszcze całe życie przed sobą, ale… póki co mieszkam w kojcu z buda. Dobrze że wolontariusze wkładają mi słomę, dzięki temu troszkę mi cieplej. Mimo wszystko  marznę nie tylko fizycznie, ale i w serduszku.
Jestem pogodny, uśmiecham się do ludzi moimi pięknymi, białymi ząbkami i wierzę, że każdy dzień może być tym dniem. Tym, w którym ktoś mnie zobaczy i powie: „To ty. Jedziesz do domu.”
Czekam, aż ktoś mnie pokocha, przytuli, da mi koc, miskę i imię wypowiadane z czułością.
Nie chcę już patrzeć, jak inne psy wyjeżdżają, a ja zostaję.
Nie chcę kolejnej zimnej nocy.
Chcę swój dom. Swojego człowieka. Swoje życie.
Jeśli masz miejsce w sercu — ja zmieszczę się cały.
Twój wierny na zawsze,
Karmel 🐾❤️Karmel,