Mam już dom! :)
Czy ta niezwykła przyjaźń przetrwa.. ?
Czesio i Celinka – dwa maleńkie pieski, które los rzucił do schroniska. W świecie pełnym hałasu, obcych zapachów i strachu mają tylko siebie.
Są nierozłączni. Kiedy jedno znika z pola widzenia, drugie natychmiast zaczyna go szukać. Tęsknią za sobą nawet przez krótką chwilę. Śpią obok siebie, dodają sobie odwagi i wspólnie stawiają czoła temu, czego żaden pies nigdy nie powinien doświadczać.
Patrząc na nich, trudno nie mieć łez w oczach. Bo ich największym szczęściem nie jest pełna miska czy miękkie legowisko... Ich szczęściem jest to, że wciąż mają siebie.
Boimy się, że nie uda się znaleźć domu, który otworzy swoje serce dla nich obojga. A jeśli taki cud się nie wydarzy... będziemy musieli ich rozdzielić.
Samo napisanie tych słów boli.
Jak wytłumaczyć psu, że jego najbliższy przyjaciel nagle zniknął? Jak sprawić, by zrozumiał, dlaczego już nigdy nie zaśnie wtulony w swojego psiego towarzysza? Tego nie da się wyjaśnić. Zostanie tylko pustka, tęsknota i niezrozumienie.
Udostępnijcie Czesia i Celinkę. Niech ten post dotrze do człowieka o wielkim sercu, który powie: adoptuje oboje
Nie pozwólmy, aby jedyne, co zostało im po utracie dawnego życia, zostało im odebrane po raz kolejny.
Dwa maleńkie serca. Jedna wielka przyjaźń. Jeden wspólny dom – o nic więcej nie proszą
Oboje mają ok 1,5 roku , Celinka waży ok 8 kg, Czesio ok 9 kg
Na ten moment boją się smyczy ale wiemy, że to kwestia krótkiego czasu
Do adopcji zostaną wydane po kastracji
Przebywają w schronisku w woj. łódzkim
Kontakt w sprawie adopcji 609 21 27 48, jeśli nie odbieram proszę o smsaCzy ta niezwykła przyjaźń przetrwa.. ? Czesio i Celinka – dwa maleńkie pieski, które los rzucił do schroniska. W świecie pełnym hałasu, obcych zapachów i strachu mają tylko siebie. Są nierozłączni. Kiedy jedno znika z pola widzenia, drugie natychmiast zaczyna go szukać. Tęsknią za sobą nawet przez krótką chwilę. Śpią obok siebie, dodają sobie odwagi i wspólnie stawiają czoła temu, czego żaden pies nigdy nie powinien doświadczać. Patrząc na nich, trudno nie mieć łez w oczach. Bo ich największym szczęściem nie jest pełna miska czy miękkie legowisko... Ich szczęściem jest to, że wciąż mają siebie. Boimy się, że nie uda się znaleźć domu, który otworzy swoje serce dla nich obojga. A jeśli taki cud się nie wydarzy... będziemy musieli ich rozdzielić. Samo napisanie tych słów boli. Jak wytłumaczyć psu, że jego najbliższy przyjaciel nagle zniknął? Jak sprawić, by zrozumiał, dlaczego już nigdy nie zaśnie wtulony w swojego psiego towarzysza? Tego nie da się wyjaśnić. Zostanie tylko pustka, tęsknota i niezrozumienie. Udostępnijcie Czesia i Celinkę. Niech ten post dotrze do człowieka o wielkim sercu, który powie: adoptuje oboje Nie pozwólmy, aby jedyne, co zostało im po utracie dawnego życia, zostało im odebrane po raz kolejny. Dwa maleńkie serca. Jedna wielka przyjaźń. Jeden wspólny dom – o nic więcej nie proszą Oboje mają ok 1,5 roku , Celinka waży ok 8 kg, Czesio ok 9 kg Na ten moment boją się smyczy ale wiemy, że to kwestia krótkiego czasu Do adopcji zostaną wydane po kastracji Przebywają w schronisku w woj. łódzkim Kontakt w sprawie adopcji 609 21 27 48, jeśli nie odbieram proszę o smsa
