Amorka

Amorka trafiła do schroniska ponad rok temu, gdy zmarł jej właściciel. Mimo tego, że Amorka od szczeniaka miała dom, nie miała w życiu łatwo. Nie była psem, którego uznamy za biednego na pierwszy rzut oka. Amorka nie cierpiała, bo ktoś ją bił, czy trzymał na łańcuchu. Cierpiała, bo jej Pan kompletnie nie znał i nie rozumiał psich potrzeb i natury. Cierpiała po cichu, sprawiając wrażenie psa, który ma wszystko czego potrzebuje. Nie była psem, którego ktoś wziął, bo interesował się psim światem. Była psem, którego ktoś wziął bez większego przemyślenia i kompletnie sobie z tym obowiązkiem nie poradził. Najpewniej niechcący jej właściciel doprowadził do tego, że Amorka stała się bardzo niepewnym siebie, słabym psem. Tak słabym, że całym jej światem był dla niej jej opiekun, bez niego czuła się niesamodzielne.

Amorka w schronisku zrobiła duże postępy. Wie już jak kulturalnie zachować się w stosunku do innych psów i przestała się na nie rzucać. Powoli "odkleja" się od wolontariuszy i korzysta ze spaceru. Uczy się pewności siebie, doświadcza i poznaje świat. Mimo tego, że ma 6 lat dopiero teraz jest na etapie zdobywania niektórych doświadczeń. W końcu sama, nie musi się kryć za opiekunem. Przed nią i jej przyszłym domem jeszcze trochę pracy. Amorka szuka spokojnego domu, najlepiej poza miastem (ewentualnie w jakiejś spokojnej dzielnicy). Bez małych dzieci. Może mieszkać z psami, ważne jednak, żeby stado było zrównoważone i kulturalne, akceptuje również koty. Chodzi na smyczy i ładnie spaceruje luzem. Nie rzuca się na pieszych ani na rowerzystów. Jest wysterylizowana, ma 6/7 lat.

Czeka w schronisku w Puławach, jeśli będzie trzeba (po procedurach adopcyjnych) zawiozę ją do nowego domu.